Rich-Ears // This is the sonic arty-farty new media thingy blog by DJ Rich-Ears from Amsterdam, the Netherlands <> full profile: http://bit.ly/RichEars
"The soundscape belongs to the man who listens to it!"
File under: Ambient, Balearic, Chill-Out & Eclectic
Comprehensive Sound Arts graduate (B.A) (2001)
Ex'pression College for Digital Arts (USA) > www.expression.edu
Broadcasts on: Solid Steel radio, Ibiza Sonica radio, Kink FM, JVR network, NuNorthern Soul podcast, M:cast on Fnoob Underground radio & KZSU90.1 FM (Stanford University)
www.soundcloud.com/rich_ears <> www.mixcloud.com/dj_richears
Facebook: http://on.fb.me/Rich_Ears
My latest mix is a ambient guest mix for dutch Piep Knor blog
Great place for ambient, avant garde & experimental sounds! www.piepknor.nl
>>> Speciaal voor ons, maar natuurlijk vooral voor u, de luisteraar, heeft DJ RichEars een prachtige mix samengesteld: Ambient Alphabet.
Uiteraard zijn wij hem zeer dankbaar voor deze geste!
Een selectie van meer mooie sounds (via SoundCloud):
1. Perfect-Series http://bit.ly/hH5q16
2. Solid Steel Radio Show 19/11/2010 Part 3 + 4 - Rich Ears http://bit.ly/dioSwY
3. DJ Rich-Ears / mixes + interview / radio - broadcasts http://bit.ly/ieqZel
Rich-Ears updated profile 2012 http://bit.ly/2012RichEars
File under Ambient, Balearic, Chill Out & Eclectic.
A Comprehensive Sound Arts graduate (2001) from Ex'pression College for Digital Arts (Ca, U.S.A) / www.expression.edu
Over 15 years of DJ / production experience in eg. The Netherlands, France, Spain, Turkey and U.S.A
Kumharas (Ibiza), Supperclub (Amsterdam), La Maison Blanche (Saint Tropez), La Bodega (Saint Tropez), Westergasfabriek (Amsterdam), HiFi (San Francisco) etc.
I have produced and collaborated with / for Tommy Hilfiger, Ann Kroeber (Sound Mountain), Streamer, Optical Box, Daan de Winter (DontMindUS), Rich Bologna (Fake Meat) and Raptors Den.
Twitter: www.twitter.com/Rich_Ears
Soundcloud: www.soundcloud.com/rich_ears
Rich-Ears does it again: hij is de reisleider bij weer een geweldige trip. Dit keer leidt hij ons langs het mooiste van Kruder & Dorfmeister, het kosmische duo uit Wenen. Verder heb ikzelf nog een korte bespiegeling op het fenomeen Lounge geschreven. Het predikaat waar K&D een beetje last van hadden in de jaren 90, volgens mij. En misschien nu nog steeds wel...
Doodzonde dat alles wat muziek-technisch in de tweede helft van de jaren 90 voldeed aan een bepaald soort sound, direct tot 'Lounge' werd gebombardeerd. Logisch, op zich. Want Lounge wás natuurlijk een bepaald soort sound :-), als je er goed van op de bank kon blijven zitten was het Lounge. Maar man, man,man, wat werd er veel SLECHTE Loungegemaakt. Mayonaise-muziek; kon overal onder, over, op en door. Het was vaak de muziekgeworden screensaver. En het werd vanaf 1996 per kilo naar binnen geschept. José Padilla met z'n Ibiza-matties voorop, en daar achteraan nog veel meer thuisblijfmuziekmakers en wachtmuziekcomponisten. Het was de soundtrack voor menig lange, saaie, overhippe avond in een zitzak waar je niet uit mocht en kon komen. Alleen als Micha Klein op je plek wilde zitten. Dan moest je wel.
Kruder & Dorfmeister heeft voor mijn gevoel altijd een beetje last gehad van dat Lounge stigma. En Thievery Corporation & Luomo ook wel een beetje. Of misschien was ik het vooral zelf die het allemaal op een berg gooide, en pas later realiseerde hoe goed het eigenlikk was (zoals met zoveel dingen). En als je wat Peter Kruder en Richard Dorfmeister toen deden dan tóch Lounge wil blijven zien, dan maakten deze mannen met hun remix-album K&D Sessions in ieder geval de Sgt. Peppers van de Lounge. Wat een plaat.
Officieel moet je het werk van downtempo, triphop, drum & bass noemen, althans volgens Wiki. Hoe je het ook noemt (of moet noemen) het zijn prachtige symfonietjes en Rich-Ears laat het ons horen. Wat een heerlijke mix. Blijf zitten (als het Lounge voor je is ;-), maar ga er liever een rondje mee lopen. 's Avonds. Wind langs je kop en luister dit. Man.
(Wilbert Leering dec. 2011)
Links to original release:
@perfectalles
@ehpo
mixed by Rich-Ears
artwork by Wilbert Leering